به مدد اقامه اذانی که حسن گرامی در بلندای ترانگو انجام داد؛ بالاخره این تیم توانست توجه فدراسیون را به خود جلب نماید تا اگر صعودشان به چشم نیامد و در جشنواره دیواره نوردی بیستون به جای بزرگداشت تیم ترانگو از یک قله نورد نام برده می شود حداقل صدای اذان را بشنوند و برای دلجویی هم که شده ترتیب پخش زنده مصاحبه ای همراه با سرپرست فدراسیون آقای شعاعی و عظیم قیچی ساز و حسن گرامی داده شد و اجرای برنامه به مجری سابقا محبوب ورزش و مردم واگذار شد که البته به جز فوتبال آن هم از نوع تک رنگی دلبستگی دیگری ندارد.

 قرار بود این مصاحبه دوستی به بار آورد. شاید موذن قصه ما آنقدر راضی و خرسند شده باشد که فراموش کرده باشد که به همطنابانش در برنامه رادیویی چه گذشت اما واقعیت این است که همه از این برنامه راضی نبودند و در این بین صدای گلایه یکی از خوش نام ترین بانوان کوهنورد بیشتر توجهم را جلب کرد.

پرستو ابریشمی -که نه فقط در بین بانوان بلکه در کل جامعه کوهنوردی مشهورتر از آن است که نیاز به معرفی داشته باشد- در وبلاگ خود (به نام خاک خوب) طی مطلبی گلایه خود را بیان کرده است که خواندن آن خالی از لطف نیست.  http://khak-e-khoob.blogfa.com/post-244.aspx

 پ.ن 1: به گمانم مسئولین فدراسیون نیاز به یک دلجویی هم از بانوان دارند. البته بشرط اینکه اعتراض جدیدی را سبب نشوند.
پ.ن 2: نمی دانم اگر گروه ترانگو زمان اذان به قله نمی رسید چه می شد؟ این هم تجربه ای شد که همیشه موقع اذان باید به قله رسید و اذان سرداد تا شاید اگر سوگلی هم نیستید در ظاهر هم که شده به شما توجه شود!

 در ذهن مسئولین چه می گذرد؟!

جمعه ۶ بهمن مشغول درس خواندم بودم که اس.ام.اسی برایم امد که فلان شبکه تلویزیون را ببین. وقتی این پیام ها را دریافت می کنم، معولا با یک برنامه ای راجع به گربه ها! یا کوهنوردی روبرو می شوم که دوستانم به سبب این دو موضوع از من یاد کرده اند.
سخن از هیمالیا نوردی و دیواره نوردی بود و سرپرست برنامه ترانگو سخت در تلاش برای نشان دادن جایگاه برنامه ترانگو در میان برنامه های کوهنوردی اجرا شده در خارج از کشور بود و عظیم قیچی ساز هم از سختی های برنامه های هیمالیا نوردی و خطرات اون سخن می گفت.
مجری در انتهای برنامه از ریاست فدراسیون سوالی راجع به فعالیتهای کوهنوردی بانوان کرد و خواست چشم اندازی از کوهنوردی بانوان را ترسیم کند و جواب کوتاه و جالبی که داده شد از طرف ریاست که اشاره داشت به برنامه پر افتخار صعود به اورست ۱۳۸۴ زنان مسلمان ایرانی(به همراه مردان مسلمان ایرانی) و با یاداوری این که ایشان و آقای قیچی ساز با هم در این برنامه بودند و خانمها کشاورز و صادق در این برنامه افتحار افرین، پا بر اورست گذاشتند و همین.
با خودم گفتم ببین چقدر فعالیت کوهنوردی بانوان ایرانی به نظر ریاست کمرنگ است که تنها فعالیتی که از کوهنوردی بانوان در ذهن دارد همان برنامه ای است که خود در آن حضور داشته و جالبه در سال ۸۴ ریاست فدراسیون کس دیگری (آقاجانی) بود. از آن زمان تا کنون کمتر از ۸سال(۲ماه کمتر) می گذرد و در تمام این ۸سال فعالیتی انجام نشد که به یاد ریاست بماند و آن برنامه ارزش نام بردن در رسانه ملی را داشته باشد!
بدون گشتن و جستجو کردن در اینترنت، چند برنامه کوهنوردی بانوان در داخل و خارج از کشور در ذهن دارم که فهرست وار ذکر می کنم شاید در شرایط مشابه اطلاعات مسئولین مربوطه "به روزتر" باشد!

اورست و لوتسه پروانه کاظمی(اولین زن در جهان)
گاشربرم دو زنده یاد لیلا اسفندیاری(اولین زن در ایران)
کی دو زنده یاد لیلا اسفندیاری(اولین تلاش زن ایرانی)
ماناسلو پروانه کاظمی(اولین زن در ایران)
نانگاپاربات زنده یاد لیلا اسفندیاری(اولین زن در ایران)
آمادابلام پروانه کاظمی(صعود اولین زن در ایران)
آمادابلام مریم ساعی(تلاش اولین زن ایران)
جیانجی خانگ تیم ملی(۵نفر)(اولین زنان در ایران)
اسپانتیک استان تهران(۶نفر)(اولین زنان در ایران)
لنین و خانتانگری نادیا اسمی خانی (اولین زن در ایران)دو قله در یک برنامه
لنین و خانتانگری مهری جعفری (تلاش بر لنین، صعود خان تانگری) در یک برنامه
لنین استان خراسان رضوی(۸نفر)
نان استان تهران(تیم امید)(اولین زنان در ایران)
پاسوپیک استان تهران(تیم امید)(اولین زنان در ایران)
مومهیل سار استان تهران(تیم امید)(اولین زنان در ایران)
و از دیواره نوردانی چون نسیم عشقی پدیده ای استثا ای در دیواره نوردی ایران، غار نوردانی چون سارا عدالتیان (مشهد، یکی از بهترین غارنوردان کشور)، کوهنوردانی چون دنا الیکایی(تهران، صعود کننده به دره یخار، زمستانه یال داغ)، فائزه پورهادی(اراک، زمستانه یال داغ) و ... می توان نام برد.

من هیچ جستجویی در گوگل نکردم. برنامه های فوق به واسطه حضور دوستانم در این برنامه ها در ذهنم بود. تمام برنامه های خارج از کشور که ذکر شد قلل بالای ۷۰۰۰ است (به غیر از امادابلام).
البته به خاطر سپردن این اسامی (افراد و قلل) شاید کار راحتی نباشه(که هست) اما فکر می کنم کمتر کوهنوردی در ایران باشد که نسبت به نام لیلا اسفندیاری و پروانه کاظمی( تنها صعود کنندگان قلل بالای ۸۰۰۰ در لیست بالا) حضور ذهن نداشته باشد!

 [یکشنبه پانزدهم بهمن 1391]