آوای کوه

سال گذشته، پس از مدتها شاهد اجراي يك برنامه خوب و جون دار زمستاني در داخل كشور بوديم. صعود ديواره علمكوه در زمستان.

علمكوه ديواره ايست كه به پايش رفتن فقط دل و جرات نمي خواهد بلكه آمادگي كاملي مي طلبد. آمادگي بدني، آمادگي فني و از همه مهمتر آمادگي ذهني! گاهي حتي اينها هم كافي نيست و تجربه زياد هم مي طلبد. سختي صعود اين ديواره، از آن يك آرزو براي سنگوردان (يا بهتر بگوييم ديواره نوردان) ساخته است و به نوعي تبديل به معياري براي سنجش جدي بودن كار يك ديواره نورد تبديل شده. سختي مسير و شرايط ناپايدار جوي دست به دست هم مي دهند تا اين ديواره حتي تابستانهايش هم حادثه بيافريند(يادي مي كنم از امداد موفقي كه به رهبري حسين بلنداختر صورت گرفت و تشكر مي كنم از همه افراد درگير امداد). به اين دليل صعود زمستاني علم كوه ارزش خاصي در بين كوهنوردان دارد بگونه اي كه بسيارند افرادي كه آنرا حد نهايي يك برنامه كوهنوردي قابل اجرا در داخل ايران مي دانند. سال گذشته چنين تلاش با ارزشي صورت گرفت و بدون هيچ تلفاتي به پايان رسيد. آن هم با موفقيت!
اكنون انجمن كوهنوردان فرصتي فراهم كرده تا بار ديگر مستمع روايت اين تلاش ستودني باشيم و از تجربياتي كه حين اجراي برنامه بدست آمده درس بگيريم. فرصت مغتنمي است براي افرادي كه تجربه صعود تابستانه اين ديواره را داشته و آرزوي صعود اين قله در زمستان را در سر مي پروانند تا با تفاوتهايي كه ممكن است با آن روبرو شوند آشنايي پيدا كنند و درك بهتري از شرايطي كه ممكن است پيش رو داشته باشند پيدا كنند.

به سهم خودم تبريك مجددي مي گويم به اعضاي اين گروه براي اين تلاش ستودني و تشكر مي كنم از ايشان براي به اشتراك گذاشتن تجربياتشان با جامعه كوهنوردي و تشكري هم از انجمن كوهنوردان مي كنم بخاطر ايجاد فرصتي براي محقق شدن اين انتقال تجربه.

پ.ن: اميدوارم در اين برنامه شاهد ادامه دوستي بين تمام اعضا باشيم. (مطلب مرتبط)