صحنه رقابت انتخابات فدراسيون محل خوبي براي ارزيابي افراد درگير آن است:

اینبار خوب یا بد، وزارت ورزش و جوانان به دلیل تزریق مدیریت جدید آنچنان در پی رایزنی و جهت دادن به انتخابات به نظر نمی رسد. حتی تلاشهای دکتر «س» برای جلب رضایت حضرات در ورود دوباره شعاعی پرحاشیه با چالش روبرو شده است. بنابراین می توان فرض کرد انتخاب از پیش تعیین شده ای وجود ندارد و هر یک از مدعیان ریاست در حال تلاش برای موفقیت است اما در این راه بعضا نکات جالبی جلب توجه می کند و آن پاسخ به این سئوال است که آیا هدف وسیله را توجیه می کند؟

يكي مانند شعاعي، علي رغم اينكه از ميزان منفوریت خود نزد جامعه کوهنوردی مطلع است باز دست به تلاش گسترده ای براي تداوم حضورش می زند. گستره ی تلاشهایش از توسل به دکتر «س» برای جلب رضایت وزیر ورزش به درخواست صدور مجوز هیات وزیران، تا سوء استفاده از امکانات فدراسیون برای وعده پرداخت پول به هیاتها درست قبل از برگزاری انتخابات و حتی تعیین روسای برخی هیاتها را در دقیقه 90 شامل می شود. اینکه فدراسیون چه منفعتی برای این پیرمرد بازنشسته دارد که اینقدر برایش انرژی صرف می کند خدا داند! اما شعاعی ثابت کرده به هیچ چیز احترام نمی گذارد. هنوز فراموش نکرده ایم او که ادعای ایثارگری هم می کند در مصاحبه رادیویی جلوی 70 میلیون نفر زبان خود را به دروغ آلود و ادعا کرد که دلیل تعلیق انجمنهای کوهنوردان و غارنوردان شکایت فدراسیون نیست! شعاعی گویا اعتقاد دارد کارنامه سیاهش هنوز جای سیاهتر شدن هم دارد و گویا می خواهد ثابت کند توان بیشتر لطمه زدن به کوهنوردی را دارد! از خدای متعال می خواهیم او را ناموفق و ابتر در نیت شومش باقی بگذارد.

شعاعی شخصیت بد ماجرای انتخابات است!

يكي نیز همانند رضا بهادرانی برای جلب رای دیگران شروع به تخریب دیگران می کند و برای تیم آسیب دیده ای که شاید هنوز از خوابهای آشفته بعد از مصیبت رهایی نیافته باشند، شمشیر را از رو بسته تا از اجساد سه عزیز از دست رفته، نردبان ترقی خود را بسازد. بهادرانی شخصیت زشت پرده ی انتخابات است!

یکی هم مانند حسین رضایی جوان خوش فکر و موقعیت شناس، پایبند به اصول بوده و علی رغم جوان بودنش در خصوص ذهنیاتش و چرایی حضورش در این موقعیت به افکار عمومی توضیح داده است. رضایی با درک صحیح از وضعیت ناهنجار جامعه کوهنوردی قولهای ایده آل گرایانه ای که شاید جنبه فریب افکار عمومی را داشته باشد سر نداده. فهرست بلند بالا از برنامه هایی ساده و قابل استحصال رضایی نشانگر وظایف روی زمین مانده فدراسیون است. پی نوشت مطلب رضایی خود حرفها برای گفتن دارد. حرفهایی که شاید جامعه کوهنوردی انتظار شنیدنش را بیشتر از افرادی چون رضا زارعی داشت. رضایی با این پی نوشت با زبان بی زبانی حکایت دردهایش از همان فدراسیونی را بازگو می کند که با آن همکاری داشته. رضایی جوان با این حرکتش همه توجهات را به خود معطوف ساخت و امید ایجاد تغییراتی مطلوب را در فدراسیون زنده کرد و اگر تا دیروز به تنها کسی که توجه نمی شد رضایی بود اکنون کنار گذاشتنش همراه با علامت سئوال بزرگی خواهد بود و هزینه های سیاسی قابل توجهی در جامعه کوهنوردی به همراه خواهد داشت.

شاید حسین رضایی همانی باشد که تا کنون انتظارش را می کشیدیم. برخلاف شعاعی که منفور است رضایی هم اکنون محبوب کوهنوردان است! چرا که نه مثل بهادرانی دست به کار غیراخلاقی زد و نه مثل سایرین سکوت پیشه کرد. حسین رضایی شجاعت به خرج داد و برنامه هایی ارائه کرد برای کاستن از کاستی ها ...
حسین رضایی شخصیت خوب ماجراست.

بقیه نامزدها هم فعلا حضور ندارند. شاید رفته اند گل بچینند ... به هر حال منتظریم تا شاید حرکتی ... کلامی ... امیدی ...

پ.ن: شاید یک مناظره بین نامزدها بد نباشد. اگر امکانش فراهم شود که این مناظره از از رادیو یا یکی از برنامه های ورزشی تلویزیون پخش شود که عالی است اما در غیر اینصورت هم سایتهایی چون کوه نیوز یا کوه نامه؛ می توانند زمینه برگزاری آن را بصورت مجازی ایجاد نمایند

پ.ن.2: برنامه های حسین رضایی را در اینجا بخوانید http://koohnevesht.blogfa.com/post-609.aspx