آوای کوه

با سلام به همه و عذرخواهي بابت تاخير در درج اين مطلب. دليلش گرفتاري زياد شغلي بود. در مطلب قبل درخواست كمك كرده بودم براي افزايش تعداد روشهاي فرود معلق روي تك رشته طناب انفرادي كه ظاهرا عقيم موند و كسي چيزي اضافه نكرد. در اين مطلب به بيان روشها خواهم پرداخت و اگر دوستان لطف كنن نظرشونو بدن ممنون مي شم.

متاسفانه عكسها و فيلمها رو چون همين امروز با عجله وقت ناهار و توی اداره انداختم چندان خوب نشدن كه به بزرگواري خودتون مي بخشين.

اگر مطلب قبل رو خونده باشين مي دونين كه از روشهاي اول تا سومي نام بردم. نامگذاري اين روشها به ترتيب زماني دستيابي من به اونها بود. روش اول كه به ذهن خودم خطور كرده بود چيزي نبود جز استفاده از ۲ گره حمايت پشت سر هم. البته براي اين روش يك كارابين اضافي نياز داريم. گفته بودم عمل مي كنه و خب اصطكاك اونقدر هست كه واقعا عمل كنه (حداقل براي وزن من كه حدود ۷۰ كيلو هست) اما گفته بودم دلچسب نيست چون دو كارابين توي هم وقتي كه بار روش باشه خوب واي مي ايستن و وقتي بار روش نباشه سيستم به هم مي پيچه.

فيلم روش اول

اين روش در واقع وقتي به ذهنم رسيد كه سعي داشتم با استفاده از خار اضافي كارابين Freino محصول پتزل كه بيشتر براي غارنوردي استفاده مي شه براي فرود مورد نظر اقدام كنم. در واقع با خودم فكر كردم ممكنه هميشه اون كارابين در دسترس نباشه. ضمن اينكه ترمز گرفتن با اين ابزار در حالت معلق كار راحتي نبود.

روش دوم:

اين روش رو همونطور كه گفتم آقاي بهمن حاجي خاني يادم داد كه همينجا ازشون تشكر مي كنم و به نظرم خيلي بهتر از اون روشه اوليه كه خودم دادم. در اين روش از يك ابزار حمايت/فرود مخصوص ۲ رشته طناب استفاده مي شه. ابزارهايي مثل Reverso، PU، ATC Guide و ... من در اينجا از ابزاري به اسم Ghost محصول شركت كونگ استفاده كردم

تدبيري كه بكار برده شده عبور طناب از هر دو سوراخه. يعني طنناب ابتدا بصورت عادي وارد يك مجرا مي شه و بعد طناب خروجي (دست ترمز) كه در پايين سوراخ اول خارج شده رو از بالا وارد سوراخ دوم مي كنيم و در نهايت طناب خرجي دست ترمز از سوراخ دوم خارج مي شه. سعي كردم با عكسهاي زير مطلب رو منتقل كنم:

نتيجه از زواياي مختلف

فيلم روش دوم

اما روش آخر كه اونو از اينترنت ياد گرفتم (متاسفانه لينك مرجع رو گم كردم) چون كمترين ابزار رو نياز داره به نظرم قابل توجه ترين روشه. اين روش يك گره حمايته كه طناب يك دور از روش برمي گرده و شكست مضاعفي در طناب ايجاد مي شه كه ترمز كردن حين فرود رو ميسر مي كنه.

فيلم روش سوم

يك توضيح هم اينكه با دانلود كردن عكسها مي تونين اونها رو در اندازه بزرگ ببينين.

در پايان اگر دوستان بتونن به اين ليست سه تايي اضافه بكنن يا نظري در مورد هركدوم بدن يا تحليلي روي موضوع داشته باشن ممنون مي شم. بازم بابت تاخير ناخواسته و كيفيت بد عكسها و فيلمها عذرخواهي مي كنم

دوست عزیزی در وبلاگ كدوك  روش جالبی رو معرفی کردند که خود منم تست کردم جواب داد. فقط باید مواظب سایش هارنس (موقت) توسط طناب بود. البته واضحه که می شه با یک کارابین اضافی مشکل رو حل کرد ولی بخاطر داشته باشید اصولا در شرایط اضطرار هستیم که داریم روی یک رشته طناب انفرادی فرود می ریم پس احتمالا تعداد کارابین زیادی هم همراهمون نیست!

يك روش ديگه هم در اينترنت ديدم كه از گره استفاده نمي كرد و فقط از پيچيدن طناب دور كارابين استفاده مي كرد

در روش ذكر شده بود كه به دليل نبودن فضاي كافي در كارابين براي ۳ دور طناب از ۳ كارابين استفاده شده. من توي خانه اين روش رو با ۵ دور طناب انفرادي در يك كارابين امتحان كردم كه به خوبي جواب داد.

منتهي مراتب اين دو روش آخر به طناب پيچش زيادي مي دن كه بايد مد نظر قرار بگيره.

همچنين روشي كه آقاي زارعي لطف كرده بودن عنوان كردند را هم آزمايش كردم كه متاسفانه من نتونستم فرود معلق راحت؛ ايمن و تحت كنترلي باهاش داشته باشم و توانايي ترمز موقت باهاش رو نداشتم