امروز داشتم مطلبي رو مي خوندم كه حيفم اومد بازنشرش ندم و اون پرهيز از كارابين هاي مستعمله. در بين ابزارهاي دوستانم كارابينهايي كه اثر سايش طناب روي آنها مشخص باشه زياد ديدم و اين شايد به نحوی نمايشي از سابقه هم محسوب بشه (مثل سربازي كه لباس رنگ و رو رفته نشون از سابقه سرباز و عن قريب بودن پايان خدمتش داره)

مطلب رو كوتاه مي كنم كه قضيه از اين قراره كه اخيرا يك مورد پارگي طناب، صرفا به دليل استفاده از چنين كارابينهاي گزارش شده

و در بررسيها به اين نتيجه رسيدن كه ساييدگي سطح كارابين باعث باريك و تيز شدن سطح تماس كارابين با طناب شده و در نتيجه ضربه ناشي از سقوط ؛ طناب را پاره و سنگنورد را راهي بيمارستان كرده است.

در اين حادثه كويكدرا (يا همون كارابين اسلينگ) بصورت ثابت روي مسير بوده (در ايالات متحده رسمه كه كويك دراهاي مسيرهاي سخت رو باز نمي كنن) اما اين موضوع چيزي از اهميتش كم نمي كنه و اگر اونجا ابزار شخصي نبوده و توسط شخص در منزل بررسي نشده، در اينجا ما خودمون با دست خودمون از چنين ابزارهاي مستعملي استفاده مي كنيم.

هميشه نگران شكسته شدن چنين كارابين هاي مستعملي بودم و بنابراين با خودم مي گفتم حتي اگر بشكنه هم پشتيبانهاي ديگر نجاتبخش خواهند بود اما هيچ وقت ذهنم به پاره كردن طناب نمي رسيد و اگر قرار باشه طناب پاره بشه (صرف نظر از قيمت بالاي طناب نسبت به كارابين) مي تونه منجر به خسارات جبران ناپذيري بشه. بنابراين خواستم اطلاع داده باشم تا دوستان حواسشون باشه حدالامكان از اين كارابينها استفاده نكنن.

[ منبع خبر ، بررسي بيشتر ]