هردمبيل

توي اين مدت 3 تا برنامه خوب داشتم. يكي شركت در برنامه تمرين اكتشاف غار بود تحت عنوان گردهمايي غانوردان ايران كه در منطقه پراو برگزار شد براي من تمرين خوبي بود و ديدگاهي از مقياسها دستم اومد. دوميش، قله اي به نام "نيزوا" بود تا حالا حتي اسمش رو هم نشنيده بودم. آخرين برنامه هم مربوط به همين هفته بود. پنجشنبه با يك گروه جمع و جور رفتيم شاه دژ و جمعه برعكس با يك گروه بزرگ، بازديدي از قلعه رودخان داشتيم. از شاه دژ خيلي خوشم اومد. درحاليكه پياده روي زيادي نداست اما برنامه فني بود (كوهنوردي كرديم نه كوهپيمايي). دوستانم به من نگفته بودن كه برنامه فنيه و فكر مي كردم يه چند متري دست به سنگ داشته براي همين ابزار فني نبرده بودم، بعد ديدم يكي حتي كفش سنگنوردي هم آورده. اولين بار از يك اسلينگ 120 يك صندلي اضطراري درست كردم و ازش استفاده كردم. با وجوديكه اسلينگ باريكي بود ولي زياد اذيتم نكرد. فقط كارابين پيچم (پزل مدل لاكر) خيلي اذيت كردچون دهانه اش براي گره حمايت دولا كوچيك بود. ديگه بيشتر تعريف نكنم و موكولش كنم به خاطره اي كه انشالله به زودي مي نويسم. راستي اين پله هاي قلعه رودخان خيلي اذيت مي كنه!

بدون شرح

از خوندن اين خبر متاسف شدم!

(سوابق: شروع، ادامه، اتمام)

آزاد کوه و نیما

چندي قبل دوتا دوست خوب پيدا كردم كه يك برنامه شاد باهاشون در آزادكوه داشتم. اين خاطره اون برنامه به يادماندنيه. عكسهاي ارائه شده عمدتا توسط خانم بهاره محمديان برداشت شده.

دريافت فايل

رفع سوء تفاهمات ...

بالاخره سوء تفاهماتي كه بين خانم كمالي نژاد و گروه همت شميران بوجو آمده بود رفع شد (منبع خبر). هرچند قبلا فرصتهاي زيادي براي حل مساله از دست رفته بود و نتيجه ي رو شدن موضوع در نزد افكار عمومي جامعه كوهنوردي رو در بر داشت ولي باز هم جاي خوشحالي داره كه آخرين فرصتها مغتنم شمرده شد و موضوع به صورت ريش سفيدانه به گونه اي حل و فصل شده كه طرفين قضيه راضي هستند و از قضايي يا منكراتي شدن مساله جلوگيري شد. اميدوارم با تجربه اي كه از اين سوء تفاهمات بدست آمده ديگه شاهد اين چنين وقايعي در اين گروه نباشيم و اين آخرين حاشيه از اين دست باشه.

در پي درج مطلب "عجيب ولي واقعي" كه نقل قولي از مژگان كمالي نژاد از اتفاقاتي كه برايش در گروه همت شميران رخ داد، نامه اي از وي بشرح ذيل خطاب به دوستان و همنوردان سابقش به دستم رسيد: